PorLor :> TruE ColorS 
Finding Neverland by เงือกสอง
posted on 10 Nov 2008 12:29 by porlor-gangz in SpeakOutสวัสดีค่ะทุกๆท่าน ที่แวะเวียนกันเข้ามาอ่านบลอคของแก๊งส์ ป.ล.
เงือกสองรายงานตัว ^^ หลังจากที่ห่างหายไปเสียนาน~
**อนึ่ง ขอแจ้งให้ทราบก่อนเลยว่า เอนทรี่นี้ เงือกสองขอพล่ามบ่นเรื่องส่วนตัวตามประสา อาจจะมีความเกี่ยวข้องกับเหล่าเทพ และบุคคลโน้นนี้บ้าง...แต่โดยรวมแล้ว ทั้งหมดของประเด็นคือ อัดอั้นต้นใจ ทนเก็บไว้ในอกเล็กๆแบนๆของตัวเองไม่ไหว เลยมาระบายลงบลอค~ ท่านใดที่ไม่อยากอ่านก็สามารถข้ามไปได้ เพราะมันไม่สำคัญสำหรับคุณแน่ๆ...แต่ถ้าหากท่านใดอยากเจือก เย้ยย~ อยากอ่าน เงือกก็ไม่ว่าค่ะ แสดงความคิดเห็นได้ตามอัธยาศัย~**
วันนี้..เงือกจะมาบ่นเรื่อง "โลกของผู้ใหญ่"
โลกของผู้ใหญ่...เป็นโลกที่เข้าใจยาก...ตั้งแต่เด็กมา เราคิดเสมอว่า ไม่อยากจะเติบโตขึ้นแล้วใช้ชีวิตแบบผู้ใหญ่เลย มันดูลำบาก และน่าเหนื่อยใจ...
ผู้ใหญ่..ไม่พูดจาอะไรออกมาตรงๆ โกรธใครก็ไม่ด่าคนนั้น แต่เอาไปนินทา...ชอบทำท่าเหมือนรู้ดีไปหมดทุกอย่าง แต่ไม่ยอมบอก...ชอบว่าคนอื่นโง่ ทั้งที่ตัวเองก็ไม่รู้จริง...
ผู้ใหญ่ชอบโกหก...ไม่จริงใจ ดังนั้น เมื่อมองจากสายตาของเด็กหญิงเงือกสองในอดีตแล้ว สิ่งมีชีวิตที่เรียกว่า ผู้ใหญ่ น่ะ...น่าจะรังเกียจที่สุด
เคยคิดว่า หากไม่สามารถหยุดวันเวลาที่เป็นเด็กเอาไว้ได้ อย่างน้อยๆ ก็จะไม่ขอโตขึ้นเป็นผู้ใหญ่แบบนั้นแน่
แต่แล้ว...20 ปีผ่านไป...เงือกสองก็เป็นเหมือนกับมนุษย์ธรรมดาทั่วไป ที่เดินทางไปตามเงื่อนไขของกาลเวลา
เงือกสองเติบโตขึ้น และเริ่มเรียนรู้ทักษะแบบ "ผู้ใหญ่ๆ"
จะพูดความจริงทำไม หากมันทำให้ตัวเราดูไม่ดี?? จะว่าเค้าตรงๆทำไม ในเมื่อนินทาลับหลังสนุกกว่า?? จะจริงใจกับเพื่อนทำไม ในเมื่อใครๆเค้าก็คบกันหวังผลประโยชน์ทั้งนั้น??
ผู้ใหญ่คบกันเพื่อหวังผลประโยชน์ทั้งนั้น...จริงๆเหรอ??
ผู้ใหญ่ไม่มี "เพื่อน" เหรอ?? สำหรับเงือกสอง เพื่อน..คือสิ่งสำคัญ คือสิ่งมีชีวิตที่สวยงาม และจริงใจ
ฆาตกรบ้าเลือดโรคจิตที่มีความจริงใจ...ย่อมเป็นเพื่อนที่ดีกว่า เจ้าชายประเทศร่ำรวยที่จิตใจคับแคบ ว่ามั้ย?
ตลอด 22 ปีที่ผ่านมา เงือกสองมีเพื่อนมากมาย...ที่ผ่านมาไม่เคยคิดแม้แต่ซักนิด ว่าคนที่ผ่านเข้ามาเหล่านั้น จะจริงใจและอยากเป็นเพื่อนเราเหมือนกันหรือไม่
เราก็แค่...ให้ไปเต็มร้อย และหวังกลับมาร้อยเท่ากัน มันก็เท่านั้น...
แต่ในสังคมโลกอินเตอร์เนท อะไรๆมันไม่ง่ายแบบนั้น คนเราเมื่อมองไม่เห็นหน้า บางทีเสียงก็ไม่ได้ยินกัน ทำให้การจะพูดคุยสื่อสารให้เข้าใจ หรือรู้จักตัวตนจริงๆที่เป็นของอีกฝ่าย...มันยากขึ้นเยอะ
จากคนที่เคยเรียบๆง่ายๆ จริงใจ ไม่คิดอะไรมากมายกับชีวิต
วันหนึ่งเงือกสองเลือก...ที่จะลอง ไม่จริงใจ ดูบ้าง...ลองคบคนอื่นอย่างระมัดระวัง เตือนตัวเองเสมอว่าเค้าอาจจะเข้ามาหวังผลประโยชน์...
ทำไป ทำมา...
ในที่สุดวันนี้ก็ได้รู้แล้วว่า...มันเหนื่อยเหลือเกิน
เหนื่อย...ที่ต้องคอยมานั่งคิดว่า เออ..เค้าพูดแบบนี้ มันหมายความว่าอะไรหรือเปล่า...เค้าทำแบบนี้ คือเค้าว่าเราหรือเปล่า เค้าตั้งใจกระทบเราใช่มั้ย...เค้ารู้จักไอ้คู่อริของเพื่อนเรา แปลว่าที่เค้าเข้าหาเรานี่เค้าคิดร้ายแน่ๆ? หรือเค้าแค่ไม่ได้คิดอะไร??
ในชีวิตมีแต่คำว่า What When Where Why How...วนเวียนไปมา...
ให้ตายเถอะ! นี่มันไม่ใช่ การคบเพื่อน ที่ถูกต้องแล้ว!!!!!
ถ้าเราไม่จริงใจ และเปิดใจมาแต่แรก...แล้วเราจะพบเพื่อนแท้ได้ยังไงกัน??
วันนี้เงือกสองเหนื่อย และทรมานเต็มที กับการฝืนทำเป็นผู้ใหญ่ที่ต้องคอยระมัดระวังตัวเอง ไม่ให้ใครมาเอาเปรียบ และทำให้เจ็บได้
อยากจะเอาเปรียบก็ทำไป อยากจะหลอก อยากจะหาผลประโยชน์ ก็หากันไปสิวะ!! เราก็แค่อยากคบทุกคนอย่างจริงใจ และอยากจะมีเพื่อนรักมากมาย แล้วก็มีความสุข...!
ไม่อยากจะคิดมากอีกแล้วค่ะ เพราะว่าเงือกสองมันเป็นพวกดูคนไม่ออก
แค่เค้ายิ้มให้ แค่เค้าพูดดีกับเรา เราก็คิดว่าเค้าจริงใจแล้ว...ก็รอยยิ้มนั่นแหละ คือตัวบ่งบอกว่าคนๆนึงจะมีความจริงใจแค่ไหน รอยยิ้มที่ไม่ใช่แค่ปาก แต่ยิ้มทั้งดวงตา...เงือกสองคิดว่า จะกลับมาเชื่อมั่นในสิ่งนั้นอย่างเดียวก็พอ
ช่วงที่ผ่านมา เคยเผลอมองในแง่ร้ายไปว่า สังคมเนทมีแต่คนบ้าๆบอๆ และนิสัยแย่..
แต่วันนี้เมื่อมองย้อนกลับยังตัวเราจริงๆอีกที
เพื่อนรักที่สุดคนนึงในตอนนี้...ก็เจอกันทางเนท พี่ๆน้องๆที่สนิทสนมและพูดคุยกันได้เหมือนคนในครอบครัวหลายๆคน...ก็เจอกันทางเนท ความสุขหลายๆอย่างในชีวิตของเรา...ก็หาได้จากเนท
แล้วทำไมเราถึงมองว่า อินเตอร์เนท มันเป็นสิ่งเลวร้ายไปได้ล่ะ??
ไม่หรอกเนอะ...มันไม่เลวร้าย ในบรรดาผู้คนมากมาย เรานี่แหละ คือคนที่โชคดี เพราะได้เจอ "เพื่อน" ดีๆ ที่จริงใจจากสังคมไซเบอร์นี้เยอะแยะ ^^
การมองคนให้ออกน่ะ สำหรับเรา มันอาจจะยากเกินไป...
สู้มอบความจริงใจ เปิดหัวใจให้ แล้วรอสัญญาณตอบรับจะดีกว่า...
สองสามวันก่อน ได้รับข้อความจากน้องคนหนึ่ง ซึ่งเคยเจอกันปีก่อนตอนไปตามเทพ...แล้วก็ตามๆด้วย หลังจากนั้นก็คุยกัน และพบกันอีกไม่บ่อยครั้งนัก
เค้าส่งมาว่า "วันนี้เรารู้จักกันครบ 1 ปีแล้วนะ"
มิตรภาพ ไม่ได้ขึ้นอยู่กับระยะเวลาที่เราคบกัน...
ขอบคุณนะ มิสเตอร์ทู!!!!!
หรือจะหยุดนิ่ง..ปล่อยให้โลกหมุนตามเราอย่างช้าๆ
จะทำยังไงดี~~ เมื่อวันนึงมาถึง จะทำยังไง
จะทำยังไง เพราะเราก้าวไปอยู่ในโลกที่ไม่ใช่ของเราไปแล้ว
จะทำยังไง ในเมื่อเราอ่านเกมส์ออก แต่เราอ่านให้จบไม่ได้
จะทำยังไง ถ้าวันนึงพบว่าใครบางคน เล่นไม่ซื่อกับความรู้สึกของเรา
และจะทำยังไง ถ้าวันนึงเราพบว่า ตัวเองนั้นเป็นแค่เพียง "เครืองมือชิ้นหนึ่ง" ก็เท่านั้น
เข้าใจผิด หรือว่าถูกแล้ว........จะทำยังไง
#1 By l l แก๊งส์ ป.ล. l l on 2008-11-10 14:43