PorLor :> TruE ColorS

Tomorrow 000777 Days อันที่สองมาแล้วค่ะ ^^ คราวนี้ของปริ๊นชิม ผู้ซึ่งกำลังเป็นที่ปลาบปลื้มแก่เงือกมาก เพราะหุ่นเร้าใจเหลือเกิน!!! O.o"

สำหรับท่านที่อาจไม่ทราบ...Trans อันนี้มันมาจาก Photobook ตั้งแต่มะโว้ชาติที่แล้ว (เก่าปานใด พิจารณาได้จากเนื้อหา ^^") แต่ที่เงือกเอาแปลนั้น ก็อยากรำลึกความหลังมั่งอ่ะ จะทำม้ายยยย //ออกแนวหาเรื่อง - -!! ใครคิดถึงวันวานยังหวานอยู่ก็ขอเชิญมาอ่านกันได้ และเผื่อคนที่ยังไม่เคยอ่านจะได้หวานกะเค้ามั่งไง ดีใช่มั้ยล่ะคะ >O<

หมายเห็ด: งานแปลของเงือกสามารถอัญเชิญออกไปสถิต (สะกดยังไงวะ กรี๊ดดดด!! เสียชื่อเอกไทย T^T) ที่ไหนก็ได้แล้วแต่ศรัทธา...แต่กรุณาอย่าเอาเครดิตออก ^__^

ป.ล. บลอคนี้มีคนอัพหลายคน...ได้แก่ เงือกสอง เงือกสาม และพี่เอ้ ค่ะ บอกไว้จะได้ไม่สับสนเน้

ป.ล. ที่สอง มีใครรู้วิธีทำให้เครื่องคอมมันพิมพ์ไอ้ตัวหนอนๆได้บ้างอ่ะ T__T ไอ้ตัวหนอนๆที่มันอยู่ตรงแป้นเปลี่ยนภาษาน่ะค่ะ เงือกอยากได้...

Trans: Tomorrow 000777 Days - Changmin's Personal Interview

Source: Tomorrow 000777 Days Photobook   ll   Sparkskey

Thai Trans by Rain @ Porlor-Gangz

--- ชางมิน คุณมีพี่น้องกี่คนเหรอ?

CM: ผมเป็นพี่ชายคนโตของน้องสาวอีกสองคนครับ และนั่นคือสาเหตุที่ทำให้ผมรู้สึกแปลกนิดๆกับการถูกปฏิบัติแบบน้องเล็กเวลาอยู่ในวง TVXQ

 --- เข้าใจล่ะ ถ้าอย่างนั้นคุณคงเป็นคนพึ่งพาได้มากเลยสินะในเมื่ออยู่ในฐานะพี่ชายคนโตอย่างนี้

CM: พึ่งพาได้ ผมน่ะเหรอ? ผมคิดว่าธาตุแท้ของผมมันถูกเปิดเผยออกมาหมดตลอดเวลาที่อยู่กับพวกน้องๆแล้วครับ *หัวเราะ* แต่ก็คงเพราะการเป็นพี่ใหญ่สุดเนี่ยแหละ ถึงทำให้ใครๆมักบอกผมเสมอว่า...ให้ทำตัวพึ่งพาได้กว่านี้หน่อย *หัวเราะ* 

--- คุณพ่อคุณแม่เคยเล่าเรื่องตอนเกิดให้ฟังหรือเปล่า?

CM: เคยฮะ แม่บอกว่าท่านฝันเห็นผมก่อนที่ผมจะเกิดมาด้วยนะ เราเรียกมันว่า “ฝันแห่งการกำเนิด” เป็นความฝันวิเศษเหนือจริงที่ทำให้คุณได้เห็นลูกที่ยังไม่เกิดมา 

--- ความฝันนั้นเป็นยังไงบ้าง?

CM: แม่กำลังเดินอยู่บนเส้นทางในภูเขา และเห็นต้นแอปเปิ้ลต้นหนึ่งอยู่ไกลๆ ท่านจึงเดินเข้าไปใกล้ก่อนจะพบว่ามีแอปเปิ้ลสีเขียวลูกใหญ่ เส้นผ่าศูนย์กลางตั้งประมาณ 50 เซนติเมตรอยู่ ท่านเด็ดมัน หลังจากนั้นก็ตื่นครับ ผมไม่เข้าใจความหมายของความฝันนี้เลย...จนถึงวันนี้ก็ยังคงสงสัยอยู่นะ 

--- เป็นฝันแบบที่บอกอนาคตหรือเปล่า?

CM: นั่นสินะ เพราะงั้นล่ะผมถึงสงสัย *หัวเราะ* 

--- อ้าวเหรอ *หัวเราะ* สมัยเด็กๆคุณเป็นเด็กแบบไหน?

CM: เป็นเด็กร่าเริงแจ่มใสและชอบเล่นกีฬาครับ 

--- แต่ฉันได้ยินมาว่าคุณขี้อายมากนี่?

CM: ปกติผมร่าเริงก็จริง แต่เวลาเจอคนแปลกหน้าครั้งแรกจะนิ่งมากครับ แต่อาการผมก็ค่อยๆดีขึ้นบ้างแล้วนะหลังจากเข้ามาอยู่ในวง TVXQ 

--- จริงด้วย...ก็ชางมินรับมือกับบทสัมภาษณ์ได้ดีไม่มีหลุดเลยนี่นา

CM: ใช่ครับ เดี๋ยวนี้ผมถึงกับเริ่มบทสนทนาเองได้เป็นบางครั้งแล้วด้วยนะ ซึ่งผมคิดว่าความรักของทั้งสต๊าฟ...แฟนๆ รวมไปถึงเมมเบอร์ทุกคนนั่นแหละ ที่เป็นส่วนสำคัญทำให้ผมเปิดใจมากขึ้น 

--- ฉันเห็นด้วย แล้วความทรงจำที่แจ่มชัดที่สุดในวัยเด็กของคุณคือเรื่องอะไร?

CM: ตอนอยู่ม.3 ผมเล่นสกีแล้วล้มจนบาดเจ็บต้องเข้าเฝือกที่เข่าขวาอยู่นานถึง 7 เดือน นั่นคือครั้งแรกในชีวิตที่ผมได้สัมผัสกับประสบการณ์แบบนั้น ผมเหมือนต้องย้อนกลับไปหัดเดินใหม่เลย 

--- ต้องใส่เฝือกเดินไปมานานกว่าครึ่งปี คงลำบากแย่เลยสิ

CM: ฮะ จากบ้านผมไปโรงเรียน ใช้เวลาเดินประมาณ 30 นาที ผมต้องใช้ไม้ค้ำช่วยพยุง กว่าจะกระย่องกระแย่งไปถึงโรงเรียนได้ก็เล่นเอาเหนื่อย มันทำให้ผมเข้าใจความรู้สึกของพี่แจจุงดีเลยครับ ตอนที่เขาได้รับบาดเจ็บเมื่อปีก่อน (2005) 

--- นอกจากนี้...การที่เด็กม.ต้นซึ่งน่าจะชอบเล่นสนุกทั้งวัน กลับต้องมาติดแหง็กอยู่กับเฝือกแบบนั้น คงเป็นเรื่องทรมานใจมาก

CM: ใช่เลยครับ เพราะถึงผมจะไม่ได้ฝึกซ้อมจริงจังมาก แต่ผมก็อยากเป็นนักกีฬาอยู่...ผมชอบเล่นกีฬามาตลอด เพราะงั้นอุบัติเหตุในคราวนั้นจึงเป็นเรื่องยากลำบากสำหรับผม 

--- ถ้าคุณเก่งกีฬา คุณก็น่าจะป๊อบในหมู่สาวๆล่ะสิ

CM: ไม่นะ...ไม่ใช่ซักนิด *หัวเราะ* ถึงจะเล่นกีฬาเก่งกาจขนาดไหน แต่ในเมื่อผมขี้อาย...มันก็จบกันเลยครับ ผมขี้อายขนาดที่ว่าไม่กล้าสารภาพรักกับรักครั้งแรกด้วยซ้ำ สุดท้ายผู้หญิงเขาก็มีแฟนไป...เป็นความทรงจำที่เศร้าสุดขีดของผมเลย *หัวเราะ* ผมหลงรักเธออยู่นาน ประมาณ 200 วันได้มั้ง? *หัวเราะ* เป็นรักที่สูญเปล่าชะมัด...*หัวเราะ* 

--- 200 วันเนี่ยนะ? *หัวเราะ*

CM: นั่นเป็นครั้งแรกที่ผมรู้สึกถึงบางอย่างซึ่งคล้ายๆกับความรัก แล้วก็เป็นครั้งแรกที่ผมนึกอยากให้หัวใจมันบังคับง่ายๆเหมือนมีสวิตซ์ควบคุม เพื่อที่ผมจะได้เข้มแข็ง 

--- ฮ่าฮ่าฮ่า ไม่ใช่เด็กคงคิดแบบนั้นไม่ได้นะเนี่ย *หัวเราะ* ฟังดูเป็นความคิดตามแบบฉบับของชางมินเวอร์ชั่นพึ่งพาได้ *หัวเราะ*

CM: จริงเหรอฮะ? *หัวเราะ* ทั้งหมดที่ผมทำ ก็แค่แอบชื่นชมอยู่ห่างๆ และเฝ้าแต่คิดว่า เธอช่างน่ารักเหลือเกิน โดยไม่เคยพูดด้วยซักคำ เพราะงั้นผมจึงไม่รู้จักนิสัยใจคอเธอเลย รู้แต่ว่าเธอสดใสร่าเริงอยู่เสมอ และโด่งดังทั้งในหมู่ผู้ชาย และผู้หญิง 

--- แล้วคุณเริ่มสนใจดนตรีเมื่อไหร่?

CM: มันเริ่มตั้งแต่วันที่ผมได้ดูมิวสิควีดีโอเพลงของ Boyz ll Men ชื่อ “The Color of Love”ครับ ผมดูแล้วก็เกิดอยากทำมิวสิคของตัวเองบ้าง ทั้งๆที่ก่อนหน้านั้น ผมไม่เคยสนใจดนตรีอย่างจริงจัง และไม่ได้ฟังเพลงมากนัก...บอกได้เลยว่าความสนใจทางดนตรีที่เกิดขึ้นน่ะ มันเปลี่ยนชีวิตผมไปหมดจริงๆ ทุกวันนี้ ผมฟังเพลงตลอด เว้นแต่ตอนนอนหลับ...ซึ่งนั่นก็ติดเป็นนิสัยมา หลังจากดูมิวสิคที่ว่าแหละครับ ขนาดจะอาบน้ำ ผมยังลงทุนหาเครื่องเล่นเทปแบบกันน้ำ เอาเข้าไปด้วยเลย! 

--- สุดยอดเลย แล้วความฝันก่อนหน้านั้นของคุณล่ะ?

CM: โปรดิวเซอร์รายการทีวี หรือไม่ก็นักวิทยาศาสตร์ครับ ผมอยากเป็นผู้ประกาศข่าว หรือนักพากษ์กีฬาเหมือนกัน เหตุผลก็เพราะว่า...จะได้ดูกีฬาที่ชอบได้ตลอดเลยไง! *หัวเราะ* 

--- ฮ่าฮ่าฮ่า เด็กๆก็ชอบคิดแบบนั้นแหละ *หัวเราะ* งั้นอะไรคือเหตุผลที่ทำให้คุณมาเข้า SM?

CM: ผมกำลังเดินอยู่บนถนน...แล้วจู่ๆก็มีแมวมองมาชวนครับ ตอนนั้นเป็นฤดูหนาว ผมอยู่ม.3 เขาพยายามชักชวนผมให้ลองไปออดิชั่น ซึ่งผมรู้สึกแปลกใจเอามากๆเพราะผมรู้ว่า SM เป็นค่ายเพลงที่มีศิลปินดังในสังกัดมากมาย ผมเลยไปบอกแม่ด้วยอารมณ์เชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง และแม่ก็ตอบกลับมาว่า “น่าสนใจนะ รีบๆไปสิ!” 

--- แล้วคุณก็ผ่านเข้ามาพร้อมตำแหน่ง The Best Selection ซะด้วยนะ? ชางมิน

CM: ฮะ ผมช็อคมาก แต่ก็ดีใจด้วย 

--- หลังจากนั้นคุณก็ได้เข้ามาอยู่ในเส้นทางการเป็นนักร้องโดยปริยาย?

CM: ครับ แต่ทั้งๆอย่างนั้น ผมกลับยังไม่มีค่อยมีใจจะเป็นศิลปินแบบจริงๆจังๆซักเท่าไหร่...ตอนนั้นผมแค่คิดว่ามันคงเป็นประสบการณ์ที่ดี เพราะความฝันของผมจริงๆคือการเป็นโปรดิวเซอร์รายการทีวีนี่นา ผมน่ะ...อยากทำงานนี้มากถึงขั้นไปสอบเข้าเรียนสาขาวิชาดนตรีสมัยใหม่เลยนะครับ 

--- แล้วตอนไหนล่ะ ที่คุณเริ่มอยากเป็นศิลปินอย่างจริงจัง?

CM: ก็ราวๆเดือนมิถุนายน ปี 2003 

--- ละเอียดจังนะ มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นถึงทำให้จำได้ขนาดนั้นเหรอ?

CM: ก็ไม่รู้สิครับ...คือ อยู่ๆผมก็เกิดอยากเป็นขึ้นมาอย่างจริงจังซะงั้นเลย ไม่ได้มีเหตุผลอะไรพิเศษหรอก...ผมก็แค่รู้สึกเหมือนกับว่ามันเป็นโชคชะตาน่ะ 

--- คุณพ่อคุณแม่สนับสนุนหรือเปล่า?

CM: ไม่เลยครับ คุณพ่อของผมเข้มงวดมาก ท่านจึงไม่เห็นด้วย เพราะกลัวว่าการเรียนผมจะตกต่ำ ผมเลยต้องพยายามสุดความสามารถทั้งที่โรงเรียน และโรงเรียนกวดวิชา พร้อมๆกับเริ่มฝึกฝนที่บริษัทไปด้วย...แต่ละวันมันทรมานเหมือนนรกจริงๆ แต่ผมก็ทนเพราะไม่อยากล้มเลิกความฝัน

--- ดูท่าว่าคุณพ่อคงอยากให้คุณมุ่งมั่นกับการเรียนเป็นอันดับหนึ่ง

CM: ใช่ครับ คุณพ่อเป็นครูสอนภาษาเกาหลีจึงมักสั่งสอนผมเหมือนกับครูทั่วๆไป ท่านบอกผมเสมอว่า จะต้องตั้งใจให้ดีทั้งเรื่องเรียนและเรื่องฝึก เพื่อพิสูจน์ให้เห็นว่าท่านคิดไม่ผิดที่อนุญาตให้ผมทำตามใจ เพราะความเข้มงวดของท่านนี่แหละครับ ที่ฝึกผมให้คุ้นเคยจนอดทนต่อตารางงานอันแน่นเอี๊ยดของทุกวันนี้ได้ 

--- แต่คุณแม่เห็นด้วยกับคุณใช่มั้ย? ท่านไปเป็นเพื่อนคุณตอนออดิชั่นนี่?

CM: หลังจากเห็นว่าผมเอาจริงเอาจังแค่ไหน คุณแม่ก็ช่วยพูดกล่อมคุณพ่อให้ครับ ท่านเข้าใจความยากลำบากของผมเป็นอย่างดี และคอยเป็นกำลังใจให้ผมในการทำงานเสมอ 

--- แล้วกับน้องสาวทั้งสองคนล่ะ เป็นยังไง? พวกเธอเป็นแฟนคลับศิลปินในบริษัทคนไหน หรือว่าอยากเป็นศิลปินอย่างคุณบ้างหรือเปล่า?

CM: ตรงกันข้ามเลยครับ พวกน้องสาวผมเขาไม่ค่อยสนใจด้านร้องเพลง รวมทั้งไม่ค่อยฟังเพลงเท่าไหร่ด้วย แต่พวกเขาก็คอยเชียร์ผมนะ 

--- เคยคิดอยากจะเลิกบ้างมั้ย?

CM: เคยสิครับ แม้ว่าผมจะรักการร้องเพลง...แต่สำหรับการซ้อมเต้นน่ะหนักมากจนบางครั้งผมก็รู้สึกอยากหนีไปให้ไกล 

--- แล้วอะไรเหนี่ยวรั้งคุณไว้ล่ะ?

CM: แรงสนับสนุนจากคุณแม่ และคำพูดของคุณพ่อครับ 

--- แล้วเพื่อนๆล่ะ?

CM: ก่อนหน้าที่ผมจะเริ่มร้องเพลง...การเรียนคือสิ่งสำคัญอันดับหนึ่งสำหรับผม และผมก็มีเพื่อนหลายคนที่เป็นแบบนั้น ซึ่งหมายความว่าพวกเขาจะรู้จักวงการบันเทิงน้อยกันมากๆเลย...แม้สุดท้ายแล้วพวกเขาจะสนับสนุนผม แต่ต่างคนต่างก็ต้องทำงานหนักเพื่อไปให้ถึงเป้าหมายของตัวเองครับ 

--- อะไรคืออุปสรรคครั้งใหญ่ในชีวิตของคุณ?

CM: พอลองคิดดูแล้ว ผมค่อนข้างจะโชคดีนะครับที่ไม่ค่อยมีประสบการณ์หนักๆแบบนั้นเท่าไหร่ แต่ถ้าจะให้นึกออกมาซักเรื่องล่ะก็ คงเป็นตอนบาดเจ็บหัวเข่าสมัยเรียน หรือไม่ก็รักแรกที่ไม่มีโอกาสสารภาพนั่นล่ะมั้ง? *หัวเราะ* ผมเพิ่งอายุ 18 เพราะงั้นผมคิดว่า อุปสรรคที่ใหญ่กว่าเรื่องพวกนั้นคงยังรอผมอยู่ในอนาคต ผมจะพยายามไม่ยอมแพ้ครับ ไม่ว่ามันจะหนักหนาแค่ไหนก็ตาม 

--- สุดท้ายนี้ คุณอยากเติบโตขึ้นเป็นผู้ใหญ่แบบไหน?

CM: อย่างแรกเลย คือผมอยากเลิกนิสัยขี้อาย ผมอยากพบเจอประสบการณ์ใหม่ๆ ได้สัมผัสกับความรู้สึกหลากหลายรูปแบบ...ผมจะไม่หลบเลี่ยงอุปสรรคต่างๆที่เข้ามา แต่จะพยายามให้มากเพื่อก้าวผ่านมันให้ได้ นอกจากนี้ ผมก็อยากจะกลายเป็นผู้ใหญ่ที่รู้จักเข้าใจความทุกข์ของคนอื่น 

--- แล้วในฐานะ MAX แห่ง TVXQ ล่ะ?

CM: ผมจะแสดงให้ทุกคนได้เห็นถึงความตั้งใจในทุกสิ่งที่ผมทำ และผมจะยิ่งพยายามให้มากขึ้นในวันข้างหน้า...เพื่อ TVXQ ของเราจะได้เติบโตขึ้น

คนถัดไปคือ จุนซู ค่ะ...(ซึ่งจริงๆควรจะมาก่อนน้องมินอีก แต่เงือกสองหวั่นไหว -////- ไม่กล้าแปล...กลัวจะเผลอรับน้องเซียเข้าอ้อมอกอ้อมใจจริงๆโว้ยยย!!!)

ป.ล. แอบเห็นว่าเงือกสามสุดที่รักอัพบลอคอยู่ แอร๊ยยยยย จะรออ่านนะคะ ดาร์ลิงค์!!

EDIT

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด!!!!!!!!!!!!!!! -///////-

ปร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก >/////<

น่า รัก มาก กกกกก กก กกกกก กกกก กกก กก !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Trans: Pati Pati Aug Issue: What kind of Family do You want?

Source: Pati Pati Aug   ll   xiahyu-ri @ ameblo   ll   SharingYoochun

Thai Trans by Rain @ Porlor-Gangz

Y U C H U N

- ครอบครัวในอุดมคติของยูชอนเป็นยังไง?

ผมอยากมีภรรยาที่น่ารัก กับลูกสาวซักสองคน 

- ลูกสาวทั้งสองคนเลยเหรอ?

แหม...จริงๆลูกชายก็อยากได้เหมือนกันแหละ~ 

- งั้นเปลี่ยนเป็น ลูกสาวสอง ลูกชายหนึ่งดีมั้ย?

ไม่เอาครับ ผมไม่อยากมีลูกสามคน 

- ทำไมล่ะ?

ผมไม่อยากมีลูกหลายคนเกินไป ถ้าเป็นไปได้...คนเดียวก็พอแล้ว 

- อ้าว จริงเหรอ? เพื่อว่าคุณจะได้มอบความรักทั้งหมดให้เขาได้ใช่หรือเปล่า?

นั่นก็ส่วนหนึ่งครับ แต่อีกเหตุผลคือผมอยากมีเวลาดูแลภรรยาด้วย 

- แสดงว่าคุณยังอยากเติมความหวานกับภรรยาอยู่เรื่อยๆ ถึงแม้จะเป็นหลังแต่งงานแล้ว?

แน่นอนครับ! มันดีออกนะถ้าเราจะยังรักกันหวานชื่นทุกวัน และมีความสุขด้วยกันเสมอ 

- ภรรยาในอนาคตของคุณต้องเป็นคนโชคดีมากแน่เลย...ฉันแทบจะจินตนาการฉากสวีทหวานชื่นออกมาได้เลยนะเนี่ย

ยิ่งมีลูกเยอะ เวลาที่จะได้สวีทกับภรรยาก็ยิ่งน้อยลง ว่ามั้ยล่ะครับ?

- จริงด้วย

เพราะงั้นผมถึงไม่อยากมีลูกหลายคนไง 

- เข้าใจแล้ว~ ว่าแต่ยูชอน...ท่าทางคุณน่ะ ดูจะเป็นคุณพ่อที่เอาใจลูกเกินเหตุนะ

อ้าว...มันก็ไม่ใช่เรื่องผิดอะไรนี่ครับ *หัวเราะ* แต่ถ้าหากลูกผมทำตัวไม่ดี...ผมก็จะโกรธมากนะ 

- ฉันคิดว่าเวลายูชอนที่แสนดีโกรธขึ้นมา มันคงน่ากลัวแย่เลย

แต่ตามปกติแล้ว ผมคงจะให้อิสระกับลูกนะครับ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องดนตรี หรือกีฬา ก็อยากปล่อยให้เขาทำแต่ใจชอบ

"นั่นก็ส่วนหนึ่งครับ แต่อีกเหตุผลคือผมอยากมีเวลาดูแลภรรยาด้วย"

>> พ่อคู้นนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน...หวานไปไหนเนี่ย++ โฮกก กก ... ฮากกก กก แปลไปอยากจะบร้าตายไป เงือกรักปร๊ากไม่ไหวแล้วค่า ณ จุดนี้!!!