PorLor :> TruE ColorS

หายหน้าไปหนึ่งวัน เพราะติดภารกิจดูบอลค่ะ >/////<~!! แบบว่าเงือกสองเป็นแฟนลิเวอร์พูลอ่ะ งานนี้ได้กลับไปเยือนราชมังฯที่แสนคิดถึงด้วย แหม่...บรรยากาศแตกต่างกับคอน SM มากมายค่ะ อย่างแรกเลยคือ ผู้ชายเยอะ!! 555 ผู้ชายแบบช๊ายย~ ชาย หน้าเถื่อนๆไรงี้ ปกติจะไม่ค่อยมีโอกาสได้ป๊ะกันใช่มั้ยคะ? O.o" ซึ่งการไปดูบอลเมื่อวาน ก็ทำให้เงือกสองเพิ่งสำเหนียกตนว่า "กรู แก่ แล้ว" !! แหม่~~ บันไดขึ้นแสตนด์ที่รางมังฯ ทำไมมันช่างสูงชวนเมื่อยปานนั้นวะ -"- ขนาดขึ้นแค่ชั้นเดียวนะเนี่ย...เล่นเอาหอบ บบ บบบ

สำหรับวันนี้ก็ยังคงแปล Please be Mine มาเช่นเคยค่ะ ^__^ อาจจะน้อยไปหน่อย พอดีเงือกงานเข้า ((แต่เป็นงานมหาลัยทั้งนั้น หาใช่ถูกปาหิน หรือแทงข้างหลังทะลุถึงหัวใจแบบพวกปร้าๆไม่ เอิ๊กส์~~))

ป.ล. หวังว่าเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆทุกคนที่แวะผ่านไปผ่านมาแถวบลอคเงือกคงจะสุขสบายกันดีนะคะ ^^ เวลาเอางานแปล / ข้อมูล / ข่าว หรืออะไรของใครไป อย่าลืมใส่เครดิตกันด้วยล่ะ มิเช่นนั้น อาจเกิดวิกฤตการณ์อับอายเป็นที่งามหน้า เมื่อโดนชาวบ้านเค้าแฉ..............!!! (อูย...เงือกสองสร้างประเด็น!!?)

เวิ่นเว้อมากเสียเวลาจริงจัง เอ้า...ไปอ่านกันโลด!! >___<

Trans: Please be Mine Photobook by Rain @ Porlor-Gangz

แปล: Please be Mine Photobook เวอร์ชั่นภาษาไทย โดย Rain @ Porlor-Gangz

((ต่อ หน้า 24-25)) เพียงไม่นานหลังจากมาถึง Ladder Beach แจจุงก็ดูเหมือนจะคุ้นเคยกับหน้าที่ MC มากขึ้น เขาพูดจาฉะฉาน จนได้ใจเมมเบอร์ทุกคนไปเต็มๆเลย

ยูชอน กับยุนโฮ ต่างดีอกดีใจที่ได้อยู่ใน "ทีมหล่อ" ไม่ใช่ "ทีมรั่ว" ((หน้า 26-27 ทูยูกอดรัดฟัดเหวี่ยงกันอย่างร่าเริง))

ดูท่าทางจุนซูจะอยากอยู่ "ทีมหล่อ" มากกว่า แต่ชางมินก็เข้ามาช่วยปลอบใจจนเขากลับมาแจ่มใสอย่างรวดเร็ว ((หน้า 28))

จุนซูแอบวอกแวกไม่สนใจ MC คนสวยอย่างแจจุงที่กำลังอธิบายคำถามข้อแรก ((หน้า 29))

ชางมินชูกำปั้นสู้ตายขึ้นในอากาศ ขณะที่เมมเบอร์คนอื่นๆมัวลุ้นเกมส์เป่ายิงฉุบระหว่างแจจุงกับยูชอน ((หน้า 29))

ทำหน้าสบายใจกันเชียวนะ เดี๋ยวดูซิว่าพอขึ้นรถแล้วจะยังชิลล์ออกมั้ย? ((หน้า 30 ทูยูแชะภาพคู่กับเจ้ารถเก่า TOYOTA ด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม))

รัศมีผู้ชนะเปล่งประกายผ่านสีหน้าของสองหนุ่มชางมิน และจุนซู ขณะพวกเขายืนเอนกายพิงรถหรูแบบสบายๆ ((หน้า 31))

แม้จะต้องแขวนอนาคตเอาไว้กับรถเก่าบุโรทั่ง ยูชอนกับยุนโฮก็ยังดูทำใจได้ แต่รอยยิ้มของพวกเขาจะยืนยาวต่อไปได้อีกนานซักเท่าไหร่กันน้า~?

"รถคันนี้ขับได้จริงๆน่ะเหรอ?" หนุ่มๆทีมรั่วแอบโผล่หน้าเข้ามาดูด้วยความเป็นห่วง ((หน้า 32))

รอยยิ้มของยูชอน และยุนโฮ เกือบจะทำให้เราคิดแล้วเชียวว่า...เพราะพวกเขายังเด็ก จึงสามารถมองโลกในแง่ดีได้ แม้จะอยู่ในสถานการณ์ลำบาก แต่จังหวะนั้นเอง จู่ๆยูชอนก็เริ่มทำหน้ามุ่ย... ((หน้า 32))

ยูชอนถกแขนเสื้อขึ้นตั้งแต่ยังไม่ทันก้าวเข้าไปนั่งในรถด้วยซ้ำ ผิวเนียนใสของเขาโดดเด่นอยู่ภายใต้แสงแดดอันร้อนแรงยามกลางวัน เราพอจะนึกออกนะ ว่าข้างในรถนั่นจะร้อนระอุขนาดไหน ((หน้า 33))

พอสตาร์ทรถ มันก็ติดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะดับไปเหมือนจงใจแกล้ง ทีนี้ทุกคนคงรู้ซึ้งถึงความน่ากลัวของรถเก่าๆแล้วล่ะสิ ((หน้า 33))

มาดูฟากของจุนซูกับชางมินกันบ้าง ดูรอยยิ้มกว้างของทั้งสองขณะนั่งบนรถคันหรูใหม่เอี่ยมอ่องนั่นสิ!! พวกเขากำลังเร่งเครื่องกลับโรงแรมอย่างสบายใจ!! ยูชอนกับยุนโฮคงอิจฉาแทบตายแล้วแน่ๆ ((หน้า 34-35))

"ช่วยด้วย!!!!" ((หน้า 36 ยุนโฮยื่นหน้าออกจากรถโทรมๆเพื่อร้องขอความช่วยเหลือ))

"โรงแรม GO GO GO !!~~" ((หน้า 37 แจจุงโผล่จากหลังคาแบบเปิดของรถอีกคัน พร้อมกับรอยยิ้มชวนละลาย))

กฎของเกมส์

เกมส์สนุกๆยังคงรออยู่ที่โรงแรมอีกเพียบ!! เหล่าเมมเบอร์ต่างไม่มีทางคาดการณ์ได้เลยว่า เกมส์ทั้งหมดนั้นจะจบลงด้วยผลเช่นไร... 

To be Continue...